Betonnen Dans

[Chorus] Zilveren jurk, de stad ontwaakt! Rokend van de hitte, de beat slaat! Beton in mijn benen, de straat verscheurt! Dit is Rotterdam, mijn hart verbeurt! [Verse] Een jaar in de fabriek, de geur van staal, 2027, de laatste maal. De lasers schieten, de beat wordt hard, Fluo-afval stapelt zich op, als een woeste kaart. [Pre-Chorus] De DJ draait, de vierde bas dreunt, Mijn lijf verandert, het beton verzint. Een hydraulische arm, de grond breekt open, Ik voel de straatstenen kraken, verdoemd om te lopen. [Chorus] Zilveren jurk, de stad ontwaakt! Rokend van de hitte, de beat slaat! Beton in mijn benen, de straat verscheurt! Dit is Rotterdam, mijn hart verbeurt! [Verse] De menigte schreeuwt, een zilveren vloed, Ik duik erin, met industriële moed. De geur van bier, de vonken vliegen hoog, Een explosie van geluid, in deze betonnen boog. [Pre-Chorus] De DJ draait, de vierde bas dreunt, Mijn lijf verandert, het beton verzint. Aan de lopende band, de dromen verpletterd, Nu scheur ik de straat, mijn ziel ontketend. [Chorus] Zilveren jurk, de stad ontwaakt! Rokend van de hitte, de beat slaat! Beton in mijn benen, de straat verscheurt! Dit is Rotterdam, mijn hart verbeurt! [Bridge] Ik voel de druk, de machines in mij, Een symfonie van staal, in de nachtelijke rij. Geen weg terug, alleen deze beat, Een vrouw van beton, in de stad die niet zwicht. [Verse] De lichten flitsen, de rook vult de lucht, Een gouden piramide van blik, een laatste zucht. Mijn stem is schor, het metaal snijdt scherp, Ik ben de kracht, de energie, de hete kerp. [Outro]