Een Zucht van Staal

[Chorus] De trein vertrekt, een zucht van staal Naar Amsterdam, een nieuw verhaal Mijn hart, een klok die langzaam tikt Terwijl de wereld buiten blikt De geur van koffie, roest en tijd Een vader's pijn, een stille strijd. [Verse] Rotterdam Centraal, de avond valt Jij staat daar, stoer en toch zo smal De jas die je draagt, mijn oude jas De tijd die vliegt, een snelle pas Ik voel de kou, de koude grond Een leegte die diep in me wond. [Pre-Chorus] De stationsklok slaat, een zwaar geluid Een laatste blik, een stil besluit De rails die glimmen, nat en koud Een toekomst die voor jou ontvouwt. [Chorus] De trein vertrekt, een zucht van staal Naar Amsterdam, een nieuw verhaal Mijn hart, een klok die langzaam tikt Terwijl de wereld buiten blikt De geur van koffie, roest en tijd Een vader's pijn, een stille strijd. [Bridge] In mijn zak, de oude wekker Een herinnering, een klein gebrek Van vroeger tijden, toen je klein was Nu ga je weg, je eigen pas Ik kijk je na, mijn adem stokt Een woord dat me op de lippen plakt. [Verse] De koude wind, een scherpe beet Je schouders breed, je toekomst weet Ik leg mijn hand op je schouder zacht Een laatste groet, in de late nacht De geur van koffie, sterk en puur En roest van spoor, elk uur. [Chorus] De trein vertrekt, een zucht van staal Naar Amsterdam, een nieuw verhaal Mijn hart, een klok die langzaam tikt Terwijl de wereld buiten blikt De geur van koffie, roest en tijd Een vader's pijn, een stille strijd. [Outro] Blijf gezond, mijn lieve zoon De wagonnen, ze verdwijnen schoon Alleen het perron, nu leeg en koud De rode lichten, langzaam oud. De nacht valt diep, de stad slaapt zacht Ik sta hier stil, in de verlaten nacht.