ถนนลูกรังคันเก่า

[Verse] นั่งมวนยาเส้น ใบตองแห้งกรอบ มองหลานวิ่งเล่น ไปตามท้องทุ่ง เท้าเปล่าเหยียบย่ำ โคลนตมชุ่มฉ่ำ เสียงหัวเราะดัง แว่วมาแต่ไกล [Pre-Chorus] ใบกล้วยพลิ้วไหว แดดเผาจนขอบม้วน วิทยุเก่าเปิด เพลงเดิมซ้ำซาก เสียงเพลงลอยมา พาใจคะนึง ถึงวันคืน ที่ผ่านเลยไป [Chorus] แดดเปรี้ยงร้อน ลมรำเพย โชยอ่อนๆ หวนคิดถึงวันวาน ที่ผันผ่านไป หลานวิ่งเล่น ดินโคลน รองเท้าเก่า จักรยานคันนั้น ไม่เคยเข้าเมือง [Verse] แดงเอย เจ้านกน้อย บินวนเวียน ปีกบางเบา ล่องลอยสู่ฟ้า ดอกบัวตูมตูม แย้มกลีบรับแสง เหมือนความทรงจำ ที่ยังคงอยู่ [Pre-Chorus] เสื้อหม้อห้อมสีซีดจาง ยังคงแขวนอยู่ เหมือนวันเก่าๆ ที่ยังฝังใจ ร่มเงาต้นไทร รำเพยไกวไหว พาใจลอยไป สู่ความหลัง [Chorus] แดดเปรี้ยงร้อน ลมรำเพย โชยอ่อนๆ หวนคิดถึงวันวาน ที่ผันผ่านไป หลานวิ่งเล่น ดินโคลน รองเท้าเก่า จักรยานคันนั้น ไม่เคยเข้าเมือง [Bridge] ถนนลูกรัง ทอดยาวสุดสายตา จักรยานคันนั้น เคยพาฉันไป ทุกที่ที่เคยฝัน ทุกที่ที่อยากไป แต่สุดท้าย ก็ไม่เคยได้ขี่เข้าเมือง [Verse] เวลาผ่านไป ไวเหมือนสายลม ความหนุ่มสาว หายไปกับวัน เหลือเพียงรอยยิ้ม ที่ยังคงอยู่ และความทรงจำ ที่ไม่เคยจาง [Outro]