Beton i Maliny

[Chorus] Biały królik, biały królik, Ucieka gdzieś w dal. Sierpniowy dzień, gorący dzień, Zostawia ślad. Na praskich, starych ulicach, Słyszę dorosłych głos. To mój pierwszy raz, mój pierwszy raz, Znika mój świat. [Verse] Siedem lat, może osiem, Słońce pali skronie. Biegnę boso po betonie, Wiatr we włosach tonie. Podwórko pełne prania, Zapach mokrej ziemi. Stary płot, zgnite deski, Już prawie go nie widzę. [Pre-Chorus] Szare mury, napis z farby „Solidarność” w pośpiechu. Krzesimir, sąsiad mój, Zostawił go bez oddechu. Kolana mam potłuczone, Maliny na ustach słodkie. Czy on naprawdę ucieka? Czy to tylko moje pustki? [Chorus] Biały królik, biały królik, Ucieka gdzieś w dal. Sierpniowy dzień, gorący dzień, Zostawia ślad. Na praskich, starych ulicach, Słyszę dorosłych głos. To mój pierwszy raz, mój pierwszy raz, Znika mój świat. [Verse] Przez kładkę nad ściekiem, Kamienie śliskie leżą. Wybiegam za ostatnim krzakiem, Tam gdzie tory się ściełą. Krzesimir pewnie płacze, Że królik mu zginął. Ja już go nie dogonię, Choćbym nawet zginął. [Bridge] Siedzę na podkładzie, Drewno pachnie smołą. Słońce już zachodzi, Zostawia świat za sobą. Słyszę pociąg w oddali, Pierwszy raz od tak dawna. To ten dźwięk dorosłych, Co zabiera mnie w nieznane. [Chorus] Biały królik, biały królik, Ucieka gdzieś w dal. Sierpniowy dzień, gorący dzień, Zostawia ślad. Na praskich, starych ulicach, Słyszę dorosłych głos. To mój pierwszy raz, mój pierwszy raz, Znika mój świat.