De sleutel die zingt

[Chorus] Je sloeg me met je woorden, je sloeg me met je hand 'Geen toekomst hier, jongen, geen toekomst in dit land!' Maar kijk nu, meester, kijk hoe de vloedlijn stijgt Terwijl mijn sleutel ritmes op roestig staal weer schijnt! [Verse] Noordelijk dok, waar de schepen vergaan De avond valt, de golven slaan Een koempel van een kraan, een container koud en grijs Jouw stem echoot na, vol minachting en prijs. Ik zit hier op de rand, een wrak van een bar drijft En elk geslagen tikje, hoe mijn woede blijft. [Pre-Chorus] Je noemt het nutteloos, een verspilde jeugd Maar in elke kras, zit mijn ware deugd. Ik snij patronen in de machine, een stille protest Een kunst die jij nooit zag, een vuur dat nooit is gestemd. [Chorus] Je sloeg me met je woorden, je sloeg me met je hand 'Geen toekomst hier, jongen, geen toekomst in dit land!' Maar kijk nu, meester, kijk hoe de vloedlijn stijgt Terwijl mijn sleutel ritmes op roestig staal weer schijnt! [Verse] De geur van zout en olie, de roest die alles kleurt Jouw les was hard, je blik zo verzuurd. Ik hoor je zeggen: "Leer je vak, wees een man" Maar mijn handen voelen anders, dan jij ooit aan me kan. De golven fluisteren leugens, de wind brengt je verwijt Maar dit staal, deze krasjes, dat is mijn ware strijd. [Bridge] De vloed komt dichterbij, de zon zakt in de zee Een nieuw begin, een nieuw refrein, ik ben niet langer twee. Ik ben de jongen die je afschreef, de schaduw aan de muur Maar kijk hoe mijn sleutel zingt, met een geheimzinnig vuur. [Chorus] Je sloeg me met je woorden, je sloeg me met je hand 'Geen toekomst hier, jongen, geen toekomst in dit land!' Maar kijk nu, meester, kijk hoe de vloedlijn stijgt Terwijl mijn sleutel ritmes op roestig staal weer schijnt! [Outro]