ยกสุดท้าย

[Chorus] ลุกขึ้นอีกครั้ง! เสียงก้องในหัวใจ หมัดหนักเกินกว่าใคร จะยอมแพ้ไม่ได้ ลุกขึ้นอีกครั้ง! สู้เพื่อลมหายใจ ชีวิตที่ต้องทนใช้ จะไม่ยอมให้พ่าย [Verse] บ่ายสามแดดเปรี้ยง กลางกรุงบางกอก เหงื่อไหลโทรมกาย จนมันหล่อหลอม เวทีดินโคลน กลิ่นสาบสางคลุ้ง นี่คือยกสุดท้าย เดิมพันชีวิตที่รุ่ง สี่สิบปีบนสังเวียน ไม่เคยคิดจะถอย เพื่อไอ้น้องชาย ที่นอนรอความหวังคอย เครื่องช่วยชีวิต เสียงมันดังกรีดใจ ภาพซ้อนทับ จนแยกไม่ออกระหว่างจริงกับฝัน [Pre-Chorus] เสียงเชียร์กระหึ่ม บดบังทุกสิ่ง ตาพร่ามัวไปหมด สู้ด้วยสัญชาตญาณจริง ทุกหมัดที่ปล่อยออกไป คือความแค้นของชีวิต เศษซากความฝัน ที่พังทลายไม่เคยคิด [Chorus] ลุกขึ้นอีกครั้ง! เสียงก้องในหัวใจ หมัดหนักเกินกว่าใคร จะยอมแพ้ไม่ได้ ลุกขึ้นอีกครั้ง! สู้เพื่อลมหายใจ ชีวิตที่ต้องทนใช้ จะไม่ยอมให้พ่าย [Bridge] ภาพน้องชายในโรงพยาบาล เครื่องช่วยหายใจ เสียงแผ่วเบา ทุกหยาดเหงื่อ ทุกแรงที่เหลือ คือคำอธิษฐาน ให้เขาได้เจอ วันพรุ่งนี้ที่สดใส ไม่ต้องทุกข์ทรมาน นี่คือหมัดสุดท้าย เพื่อเปลี่ยนผันทุกสิ่ง [Verse] คู่ต่อสู้ตรงหน้า ดั่งกระสอบทราย ทุกการปะทะ คือความเจ็บปวดที่แผ่กระจาย แรงที่เหลือทั้งหมด ทุ่มเทไปกับกำปั้น ไม่ใช่แค่เกม แต่คือการสู้กับความจนอันตึง สู้จนกว่าจะหมดแรง สู้จนกว่าจะล้ม เพื่อรอยยิ้มของน้อง ที่คอยจะชื่นชม [Chorus] ลุกขึ้นอีกครั้ง! เสียงก้องในหัวใจ หมัดหนักเกินกว่าใคร จะยอมแพ้ไม่ได้ ลุกขึ้นอีกครั้ง! สู้เพื่อลมหายใจ ชีวิตที่ต้องทนใช้ จะไม่ยอมให้พ่าย [Outro]