Pradawny las

[Chorus] Na skraju lasu, gdzie księżyc lśni, Mglisty płaszcz okrywa twe ciche dni. Pod stopami mech na grobach z dawnych lat, Znasz te znaki, znasz ten pradawny świat. [Verse] Przez gęstwinę mroku, wabią cię stare ścieżki, Szukasz śladów ogniska, gdzie drżą iskry lekko. Widzisz runy na kamieniach, co nocą się budzą, Słyszysz echa jeleni, co w gąszczu łudzą. [Pre-Chorus] Twój kostur z rytami, co w dłoni mej drży, Wskazuje drogę tam, gdzie czas się zaczął łamać. Czy w sercu puszczy jaskinia czeka, Czy tylko szelest liści, co wiecznie ucieka? [Chorus] Na skraju lasu, gdzie księżyc lśni, Mglisty płaszcz okrywa twe ciche dni. Pod stopami mech na grobach z dawnych lat, Znasz te znaki, znasz ten pradawny świat. [Verse] W brzozowym gaju, gdzie pieśń ma płynie, Czekają wilcze duchy, co w ciszy giną. Każda nuta budzi je z długiego snu, Albo czas zatrzymuje w kropli rosy tu. [Pre-Chorus] Twój kostur z rytami, co w dłoni mej drży, Wskazuje drogę tam, gdzie czas się zaczął łamać. Czy w sercu puszczy jaskinia czeka, Czy tylko szelest liści, co wiecznie ucieka? [Chorus] Na skraju lasu, gdzie księżyc lśni, Mglisty płaszcz okrywa twe ciche dni. Pod stopami mech na grobach z dawnych lat, Znasz te znaki, znasz ten pradawny świat. [Bridge] Z popiołów ogniska słowa pradawne wstają, Jak zjawy z przeszłości, co w sercu zostają. Nawet jeśli droga wiedzie w nieznane czeluście, Twoja pieśń jest kluczem do leśnych tajemnic. [Verse] Kropla rosy na liściu, jak małe lustro, Odbija twarz lasu, co jest tak ponuro. Ale w twej melodii jest siła i moc, Co rozprasza cienie i przegania noc. [Chorus] Na skraju lasu, gdzie księżyc lśni, Mglisty płaszcz okrywa twe ciche dni. Pod stopami mech na grobach z dawnych lat, Znasz te znaki, znasz ten pradawny świat. [Outro]