สีสันในเงาเมือง (Colors in City Shadows)

[Intro] [Chorus] กลางแสงนีออนที่สะท้อนในตา ฉันหลงทางไปในเมืองที่กว้างกว่า เสียงกระป๋องสีที่สั่นในมือ คือความฝันที่ฉันยังยึดถือ ท่ามกลางผู้คนมหาศาล ฉันยังตามหาเสียงที่กังวาน ในความวุ่นวายที่ไม่มีวันจบ หวังว่าสักวันฉันจะค้นพบ [Verse] กรุงเทพยามเย็นเมื่อตะวันลับไป เงาตึกสูงใหญ่บดบังหัวใจ เดินผ่านซอยแคบที่ไร้ทางออก มีเพียงความเหงาที่เป็นเพื่อนบอก สะพายเป้หนักที่มีแต่สี ระบายความเศร้าลงบนปฐพี แต่กำแพงนี้มันช่างเงียบงัน เหมือนโลกทั้งใบจะลืมชื่อฉัน ฟุตบาทที่เต็มไปด้วยผู้คน เดินสวนกันไปท่ามกลางวังวน ไม่มีใครสนศิลปินข้างถนน ที่กำลังจมในความสับสน [Pre-Chorus] มองไปทางไหนก็เจอแต่เงา ความฝันของเรามันช่างดูเบา เสียงแตรที่ดังกลบเสียงข้างใน ฉันควรจะเดินต่อไปทางไหน [Chorus] กลางแสงนีออนที่สะท้อนในตา ฉันหลงทางไปในเมืองที่กว้างกว่า เสียงกระป๋องสีที่สั่นในมือ คือความฝันที่ฉันยังยึดถือ ท่ามกลางผู้คนมหาศาล ฉันยังตามหาเสียงที่กังวาน ในความวุ่นวายที่ไม่มีวันจบ หวังว่าสักวันฉันจะค้นพบ [Verse] หยุดยืนจ้องมองกำแพงเก่าๆ ที่มีรอยร้าวและคราบสีเทา แต่ภาพวาดนั้นกลับเริ่มพูดจา กระซิบเรื่องราวผ่านกาลเวลา สีแดงคือรักที่เคยพังทลาย สีฟ้าคือฝันที่ยังไม่จางหาย พวกมันบอกฉันว่าอย่าเพิ่งยอม แม้โลกใบนี้จะไม่ยอมประนีประนอม ความลับของเมืองที่ซ่อนข้างใน ส่งต่อพลังให้ฉันก้าวไป เขย่ากระป๋องแล้วเริ่มระบาย ให้ความอ้างว้างมันมลายหายไป [Pre-Chorus] มองไปทางไหนก็เจอแต่เงา ความฝันของเรามันช่างดูเบา เสียงแตรที่ดังกลบเสียงข้างใน ฉันควรจะเดินต่อไปทางไหน [Chorus] กลางแสงนีออนที่สะท้อนในตา ฉันหลงทางไปในเมืองที่กว้างกว่า เสียงกระป๋องสีที่สั่นในมือ คือความฝันที่ฉันยังยึดถือ ท่ามกลางผู้คนมหาศาล ฉันยังตามหาเสียงที่กังวาน ในความวุ่นวายที่ไม่มีวันจบ หวังว่าสักวันฉันจะค้นพบ [Bridge] โลกอาจจะกว้างจนฉันดูเล็ก เหมือนภาพวาดเด็กที่ยังไม่เสร็จ แต่ทุกหยดสีที่ไหลลงมา คือหยาดน้ำตาและแรงศรัทธา ฉันจะไม่ยอมให้เสียงเมืองหลวง มาหลอกมาลวงให้ใจต้องห่วง จะวาดเส้นทางด้วยมือของฉัน ไปจนถึงฝั่งที่ใจต้องการ [Chorus] กลางแสงนีออนที่สะท้อนในตา ฉันหลงทางไปในเมืองที่กว้างกว่า เสียงกระป๋องสีที่สั่นในมือ คือความฝันที่ฉันยังยึดถือ ท่ามกลางผู้คนมหาศาล ฉันยังตามหาเสียงที่กังวาน ในความวุ่นวายที่ไม่มีวันจบ หวังว่าสักวันฉันจะค้นพบ [Outro]