Zomerschemer in de Rode Stad

[Intro] [Chorus] Oh, gouden dagen in de zon, Toen de wereld klein bij de hoek begon. Met mijn fiets door de straten van rood, Wij waren jong en onze dromen hoog. De wind in m'n haar, een lach op m'n gezicht, In de stad waar ik vrede vond, zo dicht. [Verse] Rode bakstenen glanzen fel in het licht, Ik fiets naar het begin van mijn oud verhaal. De ijscowagen rinkelt zijn vrolijke wijs, Kinderen dromen van een ijskoud paradijs. Spelend in het park, onder de oude boom, Het leven was simpel, als een prachtige droom. Schaduwen dansen op het warme plaveisel, Alles was vredig, alsof de tijd echt stilstond. [Pre-Chorus] De tijd glijdt zacht als schelpen van het strand, Ik voel de bries weer op mijn vertrouwd gezicht. Verloren in het zomerlicht zo zacht. [Chorus] Oh, gouden dagen in de zon, Toen de wereld klein bij de hoek begon. Met mijn fiets door de straten van rood, Wij waren jong en onze dromen hoog. De wind in m'n haar, een lach op m'n gezicht, In de stad waar ik vrede vond, zo dicht. [Verse] Nu zit een oude man bij het raam van het koffiehuis, Starend naar de herfst die buiten de kleuren giet. De herinneringen komen als regen naar boven, In zijn hoofd klinken de stemmen van vroegere geliefden. De muziek van de kroeg echoot in zijn oren, Terwijl de lantaarns dansen in de natte straten. [Bridge] Op zolder ligt de houten trein nog steeds, Oude foto's tonen de wereld in klein. Sneeuw op de daken, als een witte deken, De tijd is vervaagd, maar het blijft bij mij. De klok van de kerk slaat de uren voorbij, En toch zijn die momenten als een rijk bezit. Van rennen in velden tot vissen in de vliet, Een rijkdom aan liefde, onuitwisbaar, zuiver. [Chorus] Oh, gouden dagen in de zon, Toen de wereld klein bij de hoek begon. Met mijn fiets door de straten van rood, Wij waren jong en onze dromen hoog. De wind in m'n haar, een lach op m'n gezicht, In de stad waar ik vrede vond, zo dicht. [Post-Chorus] Het blijft in mijn hart, Als een nooit dovende vlam. De straten van toen, In elk nieuw seizoen. [Outro]