รถไฟเที่ยวสุดท้าย

[Chorus] รถไฟเที่ยวสุดท้ายกำลังจะออกเดินทาง จากบ้านนาโคราช สู่กรุงเทพฯ เมืองหลวง ดวงใจของฉันต้องส่งเธอไปวันนั้น มองตามขบวนที่เลือนรางไปกับตะวัน [Verse] ควายผูกข้างทางรถไฟมันมองอย่างเหม่อ มือฉันกำหมากแห้ง เหงื่อซึมเสื้อจนเปียกปอน นกกระจิบที่เกาะสายไฟ บินหนีเสียงหวีดวอน ไร่อ้อยที่พร่าเลือน ขบวนรถพาใจฉันลอย [Pre-Chorus] แบงค์กาโม้ เหงื่อโซมกาย ยับยู่ยี่ในมือ ปูนขาวที่แตกร้าวข้างทาง มีต้นไมยราบบาน แสงสุดท้ายยามเย็น ทาบทาเหล็กรถไฟยาวนาน บดทับใบไม้ร่วงโรย ยามเธอจากไปแสนไกล [Chorus] รถไฟเที่ยวสุดท้ายกำลังจะออกเดินทาง จากบ้านนาโคราช สู่กรุงเทพฯ เมืองหลวง ดวงใจของฉันต้องส่งเธอไปวันนั้น มองตามขบวนที่เลือนรางไปกับตะวัน [Verse] เสียงนกหวีดดังลั่น พาใจให้สะท้าน เธอโบกมือลาจากหน้าต่าง รถไฟเริ่มเคลื่อนไป มองเห็นแววตาเธอจางๆ ในความมืดที่คืบคลุมใจ ความทรงจำที่เคยสดใส ค่อยๆ เลือนลางลับตา [Bridge] ทางรถไฟทอดยาว สุดสายตาที่มองเห็น เหลือเพียงฉันกับความเหงา ที่เกาะกินหัวใจ คำสัญญาที่เคยให้ไว้ จะยังคงอยู่ใช่ไหม ฝากไปกับขบวนสุดท้าย ที่พาใจเธอจากไป [Chorus] รถไฟเที่ยวสุดท้ายกำลังจะออกเดินทาง จากบ้านนาโคราช สู่กรุงเทพฯ เมืองหลวง ดวงใจของฉันต้องส่งเธอไปวันนั้น มองตามขบวนที่เลือนรางไปกับตะวัน [Outro] รถไฟ… ตะวัน…