Stoepkrijt en Zomerzon

[Chorus] Spuistraat, die zomerzon, Ruik de boter, 't spel begon. Elke tegel een herinnering, Aan die tijd, mijn oude vriend. Ik zie je nog, tien jaar oud, In die straat, zo warm en goud. [Verse] De bakkerij, een zoete geur, Die zich mengde met de vochtige muur. Stoepkrijt tekende lijnen, een lot, Een hinkelbaan, een stenen god. We lachten luid, de wereld klein, Vergeten dat de tijd zou zijn. [Pre-Chorus] Een pot bloemen viel van het raam, Een oude vrouw riep onze naam. En net toen de hemel brak, Zochten we schuil, met een zacht gerak. [Chorus] Spuistraat, die zomerzon, Ruik de boter, 't spel begon. Elke tegel een herinnering, Aan die tijd, mijn oude vriend. Ik zie je nog, tien jaar oud, In die straat, zo warm en goud. [Bridge] De kerkdeur, oud hout, een geur zo diep, Van regen, stof, en wat ik sliep. Een vriendschap die nu verder weg lijkt, Maar in mijn hart, nooit echt wijkt. Die zon, die stof, die warmte voel ik nog, Een echo van een jeugdige toog. [Verse] We tekenden met krijt, zo fel en bont, De wereld was van ons, op deze grond. De regen viel, een snelle bui, En binnen schuilden wij, met jou erbij. Die oude geur, van hout en steen, Maakte dat ik nooit alleen. [Chorus] Spuistraat, die zomerzon, Ruik de boter, 't spel begon. Elke tegel een herinnering, Aan die tijd, mijn oude vriend. Ik zie je nog, tien jaar oud, In die straat, zo warm en goud. [Outro]