Pusta Siedzenia

[Chorus] Jedna-dwadzieścia pięć na zegarze, W deszczu neonów nocne malowidła. Słuchawki w uszach, cisza w tym gwarze, Chopin gra mi, gdzie puste siedzenia. Te puste miejsca, jak dawne dni, Melodia płynie, smutek co dnia. [Verse] Warszawa nocą, tramwaj mój dom, Stroję fortepian, nuty jak tchnienie. E-struna pękła, w klawiszach grom, Zniknęła w czerni, szukam jej cienie. Przez szyby patrzę, krople deszczu, Każda z nich szepcze o moim losie. [Pre-Chorus] Zapach żywicy, powietrza chłód, Zmieniając przystanki, myślę o tobie. Przez szklaną taflę, słyszę cud, Jak lód się kruszy, w zimowym grobie. [Chorus] Jedna-dwadzieścia pięć na zegarze, W deszczu neonów nocne malowidła. Słuchawki w uszach, cisza w tym gwarze, Chopin gra mi, gdzie puste siedzenia. Te puste miejsca, jak dawne dni, Melodia płynie, smutek co dnia. [Bridge] Pamiętam plac Starego Miasta, Klatka dla ptaków, wiatr niósł mój śpiew. Harmonijka ustna, dźwięk co zgasł, Zostawiłem tam, młodzieńczy zew. Teraz znów w drodze, przez nocny cień, Szukam tej nuty, co zgubiłem gdzieś. [Verse] Każdy słup drogowy, dźwięk jak szkło, Odbija echo, dawnych marzeń. Miasto się budzi, choć jeszcze śpi, to, Ja wciąż podróżuję, przez czas i przestrzeń. [Pre-Chorus] Zapach żywicy, powietrza chłód, Zmieniając przystanki, myślę o tobie. Przez szklaną taflę, słyszę cud, Jak lód się kruszy, w zimowym grobie. [Chorus] Jedna-dwadzieścia pięć na zegarze, W deszczu neonów nocne malowidła. Słuchawki w uszach, cisza w tym gwarze, Chopin gra mi, gdzie puste siedzenia. Te puste miejsca, jak dawne dni, Melodia płynie, smutek co dnia. [Outro]