กลิ่นมะลิปลายทาง

[Chorus] อุ่นแดดยามเย็น ส่องผ่านกระจกใส ที่สถานีรถไฟฟ้า ควันหลงเมืองใหญ่ แก้มเธอแดงระเรื่อ ดูเหมือนจะเขินอาย กลิ่นมะลิลอยมา ดั่งคำบอกลา [Verse] เรายืนเคียงข้างกัน เสียงแตะเบาๆ จากรองเท้าแตะคู่ใจ ที่มันไม่เบา พวงมาลัยมะลิในมือ เธอถักไม่เบา แกว่งไกวกลางอากาศ คล้ายจะบอกว่าเรา [Pre-Chorus] สุดท้ายของหน้าร้อนนี้ ที่มันใกล้จะลา ลมร้อนพัดมา เมื่อรถไฟเข้ามา ฉันยื่นให้เธอเร็วไว ดั่งใจปรารถนา ข้อมือเธอสัมผัสกลีบดอกไม้ ช่างล้ำค่า [Chorus] อุ่นแดดยามเย็น ส่องผ่านกระจกใส ที่สถานีรถไฟฟ้า ควันหลงเมืองใหญ่ แก้มเธอแดงระเรื่อ ดูเหมือนจะเขินอาย กลิ่นมะลิลอยมา ดั่งคำบอกลา [Bridge] เธอยื่นรูปเก่าให้มา ฉีกครึ่งหนึ่งพอดี ด้านหลังเขียนชื่อซอยน้อย ที่เธอเคยมี ภาพความทรงจำวัยเยาว์ ที่ยังคงภักดี จะเก็บไว้ในใจฉัน ตลอดชีวี [Verse] เสียงประกาศบนชานชาลา ดังขึ้นอีกครา นกพิราบโบยบินขึ้นฟ้า พาใจลอยไปหา เธอเขย่งปลายเท้า มองตามไปสุดตา ฉันอยากจะจำกลิ่นนี้ไว้ ตลอดเวลา [Chorus] อุ่นแดดยามเย็น ส่องผ่านกระจกใส ที่สถานีรถไฟฟ้า ควันหลงเมืองใหญ่ แก้มเธอแดงระเรื่อ ดูเหมือนจะเขินอาย กลิ่นมะลิลอยมา ดั่งคำบอกลา