Konyalı Adam

[Chorus] Eylül güneşi yakar İzmir limanında, Konyalı bir adam, yükler omuzlarında. Bir mektup gelir, buram buram ana kokusu, Sanki zaman durur, yürekte bir düş. [Verse] Buğday tarlaları altın sarısı, uzanır ufka, Minareler selam durur Anadolu toprağına. Eski deri çizme, topukları aşınmış, Cep delik, peynir ve incir kurusuyla. [Pre-Chorus] Ah, o eski koruklar, gözümde canlanır, Dedemin bağında, üzümler salkım saçar durur. Bir fısıltı gelir rüzgarla, uzaktan, Annenin sesi sanki, "Gel artık yavrum, gel." [Chorus] Eylül güneşi yakar İzmir limanında, Konyalı bir adam, yükler omuzlarında. Bir mektup gelir, buram buram ana kokusu, Sanki zaman durur, yürekte bir düş. [Bridge] Otobüs yollara vurur, tekerlekler döner, Anadolu'nun kalbine, bir özlem nöbeti biter. Kavrulmuş fındık kokusu, genzimi yakar, Akordeon titrer, uzaklardan bir şarkı çalar. [Verse] Cuma namazı sonrası, cami avlusunda bekler, Bir haber bekler gibi, gözleri ufukta gezer. İncir kurusu ağızda, tatlı bir burukluk, Elinde buruşuk mektup, kalbinde bir burukluk. [Chorus] Eylül güneşi yakar İzmir limanında, Konyalı bir adam, yükler omuzlarında. Bir mektup gelir, buram buram ana kokusu, Sanki zaman durur, yürekte bir düş. [Outro] Gece yarısı evde, annem bekler kapıda, Bakır ibriğe döker, sıcacık süt yudumunda. Yorgun yüzü oğlun, ananın gözlerinde, Bir ömürlük yol biter, bu tatlı düşlerinde.