Yirmi Dokuzuncu Mektup

[Chorus] Yaz güneşi yakar tenimi, özlemle dolu kalbim. İstanbul sıcağında erir zaman, beklerim. Loft katında eski anılar, rüyalarım. Sana yazılmamış şarkılar, fısıldarım. [Verse] Serin hasırda çıplak ayaklar, Coğrafya kitabı, sayfalar yıpranmış. Yoğurtçunun zili çalar uzaktan, Rüzgarla uçuşur elbise, aşk sarmış. [Pre-Chorus] Her yaz aynı his, bilirim ben. Bir umut, bir beklenti, içimde gizlenen. Acaba bu kez mi değişir kader? Yoksa bu yaz da boşuna mı geçer? [Chorus] Yaz güneşi yakar tenimi, özlemle dolu kalbim. İstanbul sıcağında erir zaman, beklerim. Loft katında eski anılar, rüyalarım. Sana yazılmamış şarkılar, fısıldarım. [Verse] Gitarıyla bir çocuk geçer aşağıdan, Tanıdık bir yüz, o gelmiş uzaktan. Üç yıl önce gitmişti bu diyardan, Şimdi bronzlaşmış, bakıyor arkadan. Yirmi dokuzuncu yarım mektubu atar, Teneke kutuma kalbimi çarpar. [Pre-Chorus] O an durur zaman, nefesim kesilir. Bu karşılaşma, içime işlenir. Adını fısıldarım, sanki bir rüya. Yoksa gerçek mi bu, bitmeyen hülya? [Chorus] Yaz güneşi yakar tenimi, özlemle dolu kalbim. İstanbul sıcağında erir zaman, beklerim. Loft katında eski anılar, rüyalarım. Sana yazılmamış şarkılar, fısıldarım. [Bridge] Üç yıl geçti, mektuplar birikti. Her kelimede sessiz bir umut yitti. Şimdi karşımda, gitarı elinde, Yazılmamış her şey, kalbimin dilinde. Belki bu yaz, başlar yeni bir şarkı, Güneş batarken, açılır aşkın farkı. [Chorus] Yaz güneşi yakar tenimi, özlemle dolu kalbim. İstanbul sıcağında erir zaman, beklerim. Loft katında eski anılar, rüyalarım. Sana yazılmamış şarkılar, fısıldarım.