Uç Küçük Kuş

[Chorus] Uç, uç, küçük kuş, gökyüzüne, Uç, uç, küçük kuş, sevdiğine. Savrulsun yünler, dökülsün toz, Kapadokya'da sonbahar, ey canım, ey göz. [Verse] Kadife örtü dağların üstünde, Mor başörtülü nine, zeytin dalında. Kucağında sarı kedi, uyuklar, Eski taşlarda yankılanır dualar. [Pre-Chorus] Rüzgar eserken zeytin dallarından, Bir ah çekiş gelir, uzaklardan. Sanki bir masal, zaman durmuş gibi, Anlatır sessizce, bu toprağın dilini. [Chorus] Uç, uç, küçük kuş, gökyüzüne, Uç, uç, küçük kuş, sevdiğine. Savrulsun yünler, dökülsün toz, Kapadokya'da sonbahar, ey canım, ey göz. [Verse] Beyaz evlerden dumanlar tütüyor, Uzaktan bir tef sesi, kalbi büyütüyor. Elinde iplik, parmaklar örüyor, Geçmişin türküsü, şimdi dinleniyor. [Pre-Chorus] Yün yumağı yuvarlanır taş arasına, Kelebekler uyanır, bir telaşla. Ne kadar masum, ne kadar saf bu an, Birer birer kaybolur, akar bu zaman. [Chorus] Uç, uç, küçük kuş, gökyüzüne, Uç, uç, küçük kuş, sevdiğine. Savrulsun yünler, dökülsün toz, Kapadokya'da sonbahar, ey canım, ey göz. [Bridge] Her ilmek bir anı, her düğüm bir sevda, Bu sessiz bekleyiş, ne kadar da candan. Sonbahar rüzgarı, fısıldar kulağıma, Biraz hüzün, biraz umut, hepsi bu dünyadan. [Verse] Başında indigo eşarp, yüzü solgun, Zeytin ağacı altında, her şey durgun. Sımsıcak bir kedi, dizinde yatıyor, Geçmişin türküsü, şimdi dinleniyor. [Chorus] Uç, uç, küçük kuş, gökyüzüne, Uç, uç, küçük kuş, sevdiğine. Savrulsun yünler, dökülsün toz, Kapadokya'da sonbahar, ey canım, ey göz. [Outro] Uç, uç, küçük kuş...