Stalowy rytm

[Verse 1] Wieczór w Warszawie, stary loft na Pradze, Metaliczny zapach, kurz tańczy w powietrzu w stadzie. Ściany z cegły pamiętają treningi dawne, Teraz światła dyskotek odbijają kształty żelazne. Modelka z plakatu, zza Wschodniej granicy, Patrzy jak walczę, w tej siłowni-kaplicy. Każdy milimetr w górę, to heroiczna walka, Mięśnie krzyczą z bólu, ale dusza nie pęka. [Pre-Chorus] Żyłki pulsują, krew w skroniach dudni, Czuję jak żar się we mnie budzi. Zęby zaciśnięte, wzrok wbity w ten ciężar, To moment prawdy, to mój wielki ciężar. [Chorus] Sto dziesięć kilo, prawie maksimum! Pot uderza w stal, gumy zgrzyt, to jest mój rytm! Serce bije jak bas, sto osiemdziesiąt plus! Ta ostatnia seria, czuję ten puls! [Verse 2] Żarówka nad sztangą, jej żarnik się topi, Chwila tuż przed pęknięciem, gdzie siła się chłopi. Każdy oddech to modlitwa, każdy ruch to modlitwa, Chcę to podnieść, chcę to przetrwać, ta chwila mnie wzywa. Widzę odbicie w chromie, zmęczoną twarz, Ale płonie w niej ogień, który nie zgaśnie już raz. [Pre-Chorus] Żyłki pulsują, krew w skroniach dudni, Czuję jak żar się we mnie budzi. Zęby zaciśnięte, wzrok wbity w ten ciężar, To moment prawdy, to mój wielki ciężar. [Chorus] Sto dziesięć kilo, prawie maksimum! Pot uderza w stal, gumy zgrzyt, to jest mój rytm! Serce bije jak bas, sto osiemdziesiąt plus! Ta ostatnia seria, czuję ten puls! [Bridge] Arpeggio metalu, lekko się unosi, Potem nagły opór, jakby coś go prosiło. Zatrzymaj się, odpuść, wróć do punktu wyjścia, Ale ja nie słyszę, to tylko moja ambicja. Ten sprzęt jak żywy, z oporem się poddaje, Każdy centymetr to krzyk, który mnie wzmacnia. [Chorus] Sto dziesięć kilo, prawie maksimum! Pot uderza w stal, gumy zgrzyt, to jest mój rytm! Serce bije jak bas, sto osiemdziesiąt plus! Ta ostatnia seria, czuję ten puls! [Outro] Sto dziesięć kilo, czuję ten puls...