ไฟนีออนกับข้าวกล่องเย็น

[Verse 1] สามทุ่มกว่าแล้วนะ ฉันยังอยู่ที่นี่ ข้าวกล่องอุ่นในไมโครเวฟ เสียงหึ่งๆ ไฟนีออนสาดส่อง ผ่านกระจกบานนี้ เมืองที่หลับใหล มีแค่ฉันกับเงาของตัวเอง [Pre-Chorus] หมวกแก๊ปปิดบังตา ซ่อนน้ำตาที่รินไหล เพลงเก่าวนซ้ำในหู แต่เหมือนไม่ได้ยินอะไร มีเพียงเสียงแอร์ เครื่องทำความเย็นที่คอยส่งเสียงไป บอกเล่าเรื่องราวของค่ำคืนที่ยาวนานเกินกว่าใคร [Chorus] พลาสติกอุ่นในมือ สั่นระริกเบาๆ ภาพสะท้อนบนกระจก ดูเลือนลางจนใจเศร้า อยากจะหนีไปให้พ้น แต่ไม่รู้จะไปที่ไหนเอา ปล่อยให้เวลาผ่านไป กับความรู้สึกที่ทับถมเรา [Verse 2] ของกินในตู้เย็น มันก็มีชีวิตของมัน ตู้กดน้ำก็มีเสียงเต้นเป็นจังหวะของวัน ทุกสิ่งรอบกาย เหมือนกำลังจะบอกกัน ว่าความเหงาของฉัน มันก็เป็นส่วนหนึ่งของมัน [Bridge] ถนนว่างเปล่าไร้ผู้คน มีเพียงแสงไฟที่ส่องนำทาง ฉันยืนนิ่งมองออกไป เหมือนกำลังรอคอยสิ่งใดๆ หัวใจเต้นช้าๆ ตามเสียงเครื่องจักรที่ส่งเสียงไป ในความเงียบสงัดนี้ ฉันได้ยินเสียงหัวใจตัวเองชัดเจน [Outro] สามทุ่มกว่าแล้วนะ ฉันยังอยู่ที่นี่ ไฟนีออนสาดส่อง ผ่านกระจกบานนี้ มีแค่ฉันกับความเหงาที่มี