Husowa '80

[Chorus] Ziemniaki pachną, słońce w zenicie, Lody wzywają, lato w rozkwicie. Na Husowej, gdzie czas się zatrzymał, Kurz na huśtawce, chodnik pęknięty. Dwanaście lat, świat niepojęty. [Verse 1] Siedzę na parapecie, za szybą kurz, Podwórko tętni życiem, radosny wrzask. Skakanka wybija rytm jak serce małe, Dzieciaki biegają, wesołe, zdyszane. Zapach chloru z basenu unosi się w górę, Każdy dzień jak wieczna, słoneczna podróż. [Pre-Chorus] Lecz coś się zmienia, w powietrzu jest chłód, Choć słońce gorące, czuję dziwny smutek. Ten rytm skakanki, ten głos sprzedawcy lodów, Nagle brzmią inaczej, jak koniec snów. [Chorus] Ziemniaki pachną, słońce w zenicie, Lody wzywają, lato w rozkwicie. Na Husowej, gdzie czas się zatrzymał, Kurz na huśtawce, chodnik pęknięty. Dwanaście lat, świat niepojęty. [Verse 2] Patrzę na tamte dzieci, ich beztroskie gry, Myślę, że to wszystko już niedługo minie. Te wakacje, te chwile, ten zapach lata Zostaną tylko jak stara fotografia. Każdy zachód słońca niesie cichy znak, Że czas dorosnąć, że nadchodzi inny świat. [Bridge] Praga lat osiemdziesiątych, w sercu jej ja, Dwanaście lat, świat dzieciństwa, co rozpływa się. Ten letni dzień, ten moment zrozumienia: Że lato odchodzi, i wszystko się zmienia. Już nigdy nie będzie tak samo, jak przedtem, Ta chwila wryła się w pamięć jak testament. [Chorus (zmieniony)] Ziemniaki pachną, słońce w zenicie, Lody wzywają, lato w rozkwicie. Na Husowej, gdzie czas się zatrzymał, Kurz na huśtawce, chodnik pęknięty. Dwanaście lat, świat już pojęty. [Outro] Słońce zachodzi, kurz opada, głos sprzedawcy cichnie. Husowa śpi, a ja dorosłem – w jednej chwili.