Zimna herbata

[Chorus] Zimna herbata, tusz na palcach, Pusta ulica, wiatr w komnatach. Szeptam słowa, których nikt nie słyszy, Do ciebie, co nie istniejesz, w tej warszawskiej ciszy. Odejścia księgi, kartki rwę na pół, Każda noc jak lustro, odbija pusty ból. [Verse] Na strychu światło, aż po świt się tli, Gdzie młoda tłumaczka gubi dni. Za oknem bruk, latarni jeden blask, I echo Chopina, co fałszuje czas. Powtarza nutę, wciąż ten sam refren, Jak myśl o tobie, co nie daje mi tchu. [Pre-Chorus] Rozlane plamy na zimnej szybie, Jak łzy, co płyną po niewidzialnej twarzy. Każdy wers obcy, tłumaczony w mgle, Lecz serce pisze list, co nigdy nie dotrze. [Chorus] Zimna herbata, tusz na palcach, Pusta ulica, wiatr w komnatach. Szeptam słowa, których nikt nie słyszy, Do ciebie, co nie istniejesz, w tej warszawskiej ciszy. Odejścia księgi, kartki rwę na pół, Każda noc jak lustro, odbija pusty ból. [Bridge] Sąsiad ćwiczy w dole, ta melodia znajoma, Po raz setny wczoraj, po raz tysięczny znowu. Czy to sen, czy jawa, czy to tylko gra, Że w obcych słowach odnajduję cię, co dnia? [Verse] Każdy atrament ślad na białej kartce, Świadectwo nocy, co jak cień się kładzie. Nieznany autor, obce strony, obce łzy, A piszę wprost do ciebie, moje nieistnienie, ty. [Chorus] Zimna herbata, tusz na palcach, Pusta ulica, wiatr w komnatach. Szeptam słowa, których nikt nie słyszy, Do ciebie, co nie istniejesz, w tej warszawskiej ciszy. Odejścia księgi, kartki rwę na pół, Każda noc jak lustro, odbija pusty ból.