Maliny w papierze

[Chorus] Nieodkryte maliny, Co w papierze drzemią, Co w papierze drzemią, Niosą echem wspomnienia. Nieodkryte maliny, Ciepłem dłoni płoną, Ciepłem dłoni płoną, Niewysłane marzenia. [Verse] Wieczór w Gdańsku pachnie słodko, Z piekarni wprost do rąk, Moje tarty malinowe, Zakończyły dziś swój wątek. Stoję sama na ulicy, Pod bazyliką, w cieniu jej, Widzę jak cień się kładzie, Na brukowanej ścieżce tej. [Pre-Chorus] Złoty pyłek z cukru w tańcu, Z wiatrem miesza się z nutą. A z tyłu słyszę dźwięki, Lecz gitara gra nie do końca czysto. Ten uliczny grajek młody, Co właśnie schował swój futerał, Z dłonią, co lekko trzyma, Dmuchawca, co latać by chciał. [Chorus] Nieodkryte maliny, Co w papierze drzemią, Co w papierze drzemią, Niosą echem wspomnienia. Nieodkryte maliny, Ciepłem dłoni płoną, Ciepłem dłoni płoną, Niewysłane marzenia. [Verse] Patrzymy na siebie przez czas, Przez wieży zegarowej cień, Ja z moim niedokończonym deserem, On z niewypowiedzianym snem. Uśmiecham się mimochodem, Kiedy patyczkiem ruszam w ciasto, Widząc jak pęka krucha skórka, Jakby to był jakiś znak, jakieś hasło. [Pre-Chorus] Jego palce szarpią struny, Ale dźwięk się gubi gdzieś, Trochę fałszu, trochę smutku, Jakby los chciał nam coś nieść. On zbierał swe gitary, Ja zamknęłam torbę z ciastem, Ale wzrok nasz się spotkał, I zatrzymał się na zawsze w tym czasie. [Chorus] Nieodkryte maliny, Co w papierze drzemią, Co w papierze drzemią, Niosą echem wspomnienia. Nieodkryte maliny, Ciepłem dłoni płoną, Ciepłem dłoni płoną, Niewysłane marzenia. [Bridge] Ten wiatr co niósł zapach pieczenia, Teraz niesie zapach lata, I ten dźwięk, co się gubił, Jakby serce kogoś łamał. Może jutro, może nigdy, Te maliny trafią tam, Gdzie ich miejsce, gdzie ich los, Ale dzisiaj jesteśmy tu sami. [Chorus] Nieodkryte maliny, Co w papierze drzemią, Co w papierze drzemią, Niosą echem wspomnienia. Nieodkryte maliny, Ciepłem dłoni płoną, Ciepłem dłoni płoną, Niewysłane marzenia. [Outro]