Bulwar o siódmej trzydzieści

[Zwrotka 1] Wiatr rozwiewa włosy, muśnięcie dłoni, Kręcisz je wokół, jakbyś chciała mnie skłonić. Udaję, że widzę mewy, co tam gonią, Lecz liczę twe oczy, gdy mrugniesz, mój świat się broni. Każde drgnienie powiek, jak rytm w mej piosence, Melodia miasta gra nam na przekór. Między słowami cisza, w tej letniej przestrzeni, Pierwszy uśmiech, co rozprasza mój mrok. [Przedrefren] Serce bije szybciej, rytm melodii się zmienia, Czy to sen, czy jawą jest ta chwila tu? Chcę zanurzyć się w niej, bez żadnego cienia, Zanim noc zakryje nasze wspólne sny. [Refren] Siedem trzydzieści, słońce nisko, Na bulwarach Wisły błysku iskra. Gram na gitarze, szukam zjawisk, Ty w bieli stajesz, pierwszy przebłysk. Twój uśmiech w tłumie, jak latarnia, Milion twarzy, jeden kwiat. Zatrzymujesz mój sekundnik, Zaczarowany, piękny świat. [Zwrotka 2] Chciałbym zanucić ci refren tej piosenki, Którą piszę teraz, tylko dla ciebie. Każde słowo, jak iskra, co rozpala związki, Widzę w twoich oczach odbicie nieba. Ten pierwszy uśmiech, co zmienił mój dzień, Jak promień słońca po długiej ulewie. Czy to początek, czy tylko sen, Który za chwilę rozpłynie się w powietrzu? [Most] Odwracasz się powoli, chwila wahania, Z płóciennej torby wypada bilet kinowy. Połowa z niego widoczna, jak obietnica trwania, Niewypowiedziane słowa, co w sercu tkwią. To znak, czy przypadek, tęsknota czy żal? Zanim odejdziesz, zatrzymaj ten czas. [Refren] Siedem trzydzieści, słońce nisko, Na bulwarach Wisły błysku iskra. Gram na gitarze, szukam zjawisk, Ty w bieli stajesz, pierwszy przebłysk. Twój uśmiech w tłumie, jak latarnia, Milion twarzy, jeden kwiat. Zatrzymujesz mój sekundnik, Zaczarowany, piękny świat. [Zakończenie]