Północny przystanek

[Chorus] Neonowy blask na mokrej ulicy, Odbija się w szybach, jak w lustrze tęsknicy. W tej ciszy nocnej, gdy miasto już śpi, Szukam cienia, co zgubił się w mgle. Został tylko zapach kawy i deszczu, I wspomnienie twarzy, co już nie wrócą. [Verse] Dwóch nad ranem, na placu przed bramą, Stoi Michał, z pustą kabiną. Ostatni tramwaj dawno odjechał, Został przystanek i jego uśmiech. Na desce rozbitej, na drogach Warszawy, Czeka na sygnał, na losu wypłaty. [Pre-Chorus] W lusterku widzi twarz niedopowiedzianą, Pół ukrytą w gazecie, co pasażer zostawił. Zżółknięte strony, jak wspomnienie minione, Ciepło z frytek dawno już uleciało. [Chorus] Neonowy blask na mokrej ulicy, Odbija się w szybach, jak w lustrze tęsknicy. W tej ciszy nocnej, gdy miasto już śpi, Szukam cienia, co zgubił się w mgle. Został tylko zapach kawy i deszczu, I wspomnienie twarzy, co już nie wrócą. [Bridge] Zaciśnięta dłoń, kurczowo trzyma bilet, Wyblakły ślad podróży, jak życia rozterki. Gitara cicho gra, jak serce znużone, Melodia miasta, w półcieniu ukryta. Każdy cień na chodniku, jak on, zagubiony, Szuka ciepła, schronienia, w tej nocy bezsennej. [Verse] Światła latarni, jak oczy zaspane, Patrzą na niego, gdy czeka na zmianę. Na nowy dzień, na nowe zlecenie, Na chwilę, co przywróci mu istnienie. Ale noc jest długa, a nadzieja krucha, Jak bilet w kieszeni, co zaraz się przedrze. [Chorus] Neonowy blask na mokrej ulicy, Odbija się w szybach, jak w lustrze tęsknicy. W tej ciszy nocnej, gdy miasto już śpi, Szukam cienia, co zgubił się w mgle. Został tylko zapach kawy i deszczu, I wspomnienie twarzy, co już nie wrócą. [Outro]