Rdzawe Tryby

[Chorus] Wiruję mopa, spirala się kładzie, W marmurze korytarza, mglistym sadzie. Pod kopułą, gdzie gwiazdy na chwilę gasną, Widzę rdzawe tryby, co się zacinają ciasno. [Verse] Balijskie niebo, zardzewiałe mechanizmy, Zębatki tańczą swój ostatni, smutny pryzm. Czysta przestrzeń, gdzie marzenia się rodzą, Ale zardzewiałe tryby już nie idą naprzód. [Pre-Chorus] Ojciec spawacz, stoczniowy bohater, Mówił: „Bóg mieszka w szczelinach, gdzie nit jest”. Teraz ja tu stoję, sam ze swoim mrokiem, Z tymi nierównymi, zapomnianymi krokiem. [Chorus] Wiruję mopa, spirala się kładzie, W marmurze korytarza, mglistym sadzie. Pod kopułą, gdzie gwiazdy na chwilę gasną, Widzę rdzawe tryby, co się zacinają ciasno. [Verse] Szmatką poleruję mosiądz lunety, Rdza jak wspomnienia, co gryzą po pięty. Nagle widzę kręgosłup, co się w struny zmienia, Moje kości grają, cichą melodię istnienia. [Bridge] Każdy ruch to taniec, każdy blask to pieśń, Gdy światła gasną, a ja czuję, że chcę Uciec stąd, gdzieś daleko, gdzie horyzont się chowa, Zostawić kurz i pył, tę niepewną mowę. [Chorus] Wiruję mopa, spirala się kładzie, W marmurze korytarza, mglistym sadzie. Pod kopułą, gdzie gwiazdy na chwilę gasną, Widzę rdzawe tryby, co się zacinają ciasno. [Outro] Przez szczelinę widzę gwiazdy, Smaruję je gwiezdnym pyłem, Czekam na nową, morską falę, Z nutą sosny i melodii. Na horyzoncie, gdzie giną marzenia. Gwiazdy. Sosna. Horyzont.