Roest en Rozen

[Chorus] Zonsondergang boven de Maas, een gouden gloed, Jouw ogen vangen 't licht, waar liefde ontmoet. Een roestige hand, een zacht gefluisterd woord, In Rotterdamse haven, waar ons verhaal begint, ongestoord. [Verse] De geur van zout en staal hangt in de lucht, Jij, bloemenmeisje, met een zachte zucht. Ik, een smid met handen ruw en sterk, Vond een stuk ijzer, een maritiem kunstwerk. "Een handtekening van de wind," zei ik met een grijns, Jouw blik verlegen, in de avondschijn. [Pre-Chorus] Je rekte je uit, om m'n vinger te zien, De adem stokte, een zoete, stille tien. De scheepshoorn loeide, een echo in de verte, Ons eerste contact, zo teder, zo apart, zo sterk. [Chorus] Zonsondergang boven de Maas, een gouden gloed, Jouw ogen vangen 't licht, waar liefde ontmoet. Een roestige hand, een zacht gefluisterd woord, In Rotterdamse haven, waar ons verhaal begint, ongestoord. [Verse] De oude kades fluisteren verhalen zacht, Van schepen die kwamen, in de dag en nacht. Jouw lach als een bloem, die langzaam opengaat, En mijn hart, een anker, dat langzaam weggaat. Ik voel de warmte van jouw zachte huid, Verloren in dit moment, met jou aan mijn zij, vooruit. [Pre-Chorus] Je rekte je uit, om m'n vinger te zien, De adem stokte, een zoete, stille tien. De scheepshoorn loeide, een echo in de verte, Ons eerste contact, zo teder, zo apart, zo sterk. [Chorus] Zonsondergang boven de Maas, een gouden gloed, Jouw ogen vangen 't licht, waar liefde ontmoet. Een roestige hand, een zacht gefluisterd woord, In Rotterdamse haven, waar ons verhaal begint, ongestoord. [Bridge] Het ijzer koelt af, maar de vonk blijft bestaan, Een belofte in de lucht, die we samen zullen slaan. Van metaal en bloemen, een onverwacht paar, Onze liefde, zo puur, zo echt, zo waar. [Outro] De zon zakt weg, maar de gloed blijft hier, Hand in hand lopen we, vol liefde en plezier.