โต๊ะสักหลาดที่ว่างเปล่า

[Chorus] ลูกบอลทุกใบ หล่นผิดหลุมไป แสงนีออนกรุงเทพฯ เหมือนลูกอมขึ้นรา ภาพที่เคยฝัน มันเลือนลางกว่า เหลือเพียงเสียงคิว และความช้ำใจ [Verse] ตีสองที่ RCA ไฟสลัว มือสุดท้ายเบียร์กระป๋อง เพลงยังดังไม่หยุด มองโปสเตอร์เก่าบนผนัง ชายที่ครั้งหนึ่งเคยปลุก นักมวยในตำนาน ที่วันนี้ไม่มีใครจำ [Pre-Chorus] เสียงมอเตอร์ไซค์คำราม ฝ่าความเงียบงัน ผู้คนเดินผ่านไป เหมือนภาพฝันเลือนราง หน้าคุ้นเคยเหล่านั้น พลันเปลี่ยนเป็นจาง เหมือนหมอกยามเช้า ที่โรยริน [Chorus] ลูกบอลทุกใบ หล่นผิดหลุมไป แสงนีออนกรุงเทพฯ เหมือนลูกอมขึ้นรา ภาพที่เคยฝัน มันเลือนลางกว่า เหลือเพียงเสียงคิว และความช้ำใจ [Verse] ยายเคยเย็บยันต์กันภัยให้ใส่ แต่ตอนนี้มันหายไป ไม่รู้ไปอยู่ที่ไหน มือถือแจ้งเตือน สี่ห้านัดสัมภาษณ์ ที่อ่านแล้วไม่ตอบกลับ เหมือนใจนี้สลาย [Bridge] เสียงลูกพูลกระทบดัง จังหวะของฟองเบียร์ แตกกระจายในความมืด กลบเสียงความเดียวดาย ทุกความหวังที่เคยมี เหมือนถูกทิ้งขว้างไป บนโต๊ะสักหลาดนี้ เหลือเพียงความว่างเปล่า [Chorus] ลูกบอลทุกใบ หล่นผิดหลุมไป แสงนีออนกรุงเทพฯ เหมือนลูกอมขึ้นรา ภาพที่เคยฝัน มันเลือนลางกว่า เหลือเพียงเสียงคิว และความช้ำใจ [Verse] แสงไฟสีนีออน สาดส่องลงมา สะท้อนบนพื้นไม้ ที่เปียกชื้นไม่ต่างกัน แต่ละคิวที่ฟาดลงไป คือลมหายใจ ที่กำลังจะหมดไป ช้าๆ ในเมืองนี้ [Chorus] ลูกบอลทุกใบ หล่นผิดหลุมไป แสงนีออนกรุงเทพฯ เหมือนลูกอมขึ้นรา ภาพที่เคยฝัน มันเลือนลางกว่า เหลือเพียงเสียงคิว และความช้ำใจ [Outro]