ลายเซ็นบนทางด่วน

[Chorus] สี่โมงเช้า แสงนีออนสะท้อนในแอ่งน้ำ เศษแก้วแตกเกลื่อนพื้น เสียงด่าทอยังตามไม่เลิก ไอ้แก่แร็ปเปอร์ที่เหยียบกระป๋องสีฉันพัง กูจะพ่นชื่อมึงลงบนพื้นทุกย่าง [Verse] รองเท้าเปื่อยๆ มีน้ำลายถ่มทับ นี่คือรอยแผลที่พวกมึงต้องจำ ไอ้พวกปากดีที่คิดว่าตัวเองเจ๋ง ดูให้ดีนี่คือบทเพลงของเด็กใต้ดิน [Pre-Chorus] สายหูฟังพันคอแกเหมือนเชือก ขย้ำคำพูดที่มึงเคยพ่นใส่ ทุกหยดหมึกที่กูพุ่งไป คือลายเซ็นของกูบนทางด่วนนี้ [Chorus] สี่โมงเช้า แสงนีออนสะท้อนในแอ่งน้ำ เศษแก้วแตกเกลื่อนพื้น เสียงด่าทอยังตามไม่เลิก ไอ้แก่แร็ปเปอร์ที่เหยียบกระป๋องสีฉันพัง กูจะพ่นชื่อมึงลงบนพื้นทุกย่าง [Verse] ไอ้พวกแก่ที่คิดว่าตัวเองคือตำนาน แต่ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้วเพื่อน กูคือคลื่นลูกใหม่ที่กำลังจะซัด ล้างพวกมึงให้จมหายไปกับความมืด [Pre-Chorus] สายหูฟังพันคอแกเหมือนเชือก ขย้ำคำพูดที่มึงเคยพ่นใส่ ทุกหยดหมึกที่กูพุ่งไป คือลายเซ็นของกูบนทางด่วนนี้ [Chorus] สี่โมงเช้า แสงนีออนสะท้อนในแอ่งน้ำ เศษแก้วแตกเกลื่อนพื้น เสียงด่าทอยังตามไม่เลิก ไอ้แก่แร็ปเปอร์ที่เหยียบกระป๋องสีฉันพัง กูจะพ่นชื่อมึงลงบนพื้นทุกย่าง [Bridge] ใต้สะพานลอยนี่คือเวทีของกู ทุกตารางนิ้วคืออาณาเขตที่กูสร้าง ไม่มีใครกล้ามาแตะต้อง เพราะนี่คือบทพิสูจน์ของนักสู้ [Verse] เสียงไซเรนเริ่มดังมาแต่ไกล แต่ไม่เคยทำให้กูหวั่นไหว นี่แค่จุดเริ่มต้นของตำนาน ที่กูจะเขียนขึ้นมาใหม่ [Outro]