Om vier uur in de haven

[Chorus] Om vier uur in de haven, de wereld slaapt nog zacht Ik wis de ramen, koude tranen in de nacht Er is niemand, nee, er is niemand te zien Alleen de echo van de wind, en wat er ooit is geweest [Verse] De geur van zout en diesel, de nacht is nog zo kil Ik sta alleen te poetsen, mijn handen staan op stil De lichten op de schepen, vaag en ver van hier Een kaart van dromen drijvend, een eindeloos plezier [Pre-Chorus] De mist hangt als een deken, over het natte dek Mijn adem op het glas, een bevroren, stille vlek Ik kijk naar buiten, zie alleen de grauwe lucht En voel de leegte diep van binnen, een stille zucht [Chorus] Om vier uur in de haven, de wereld slaapt nog zacht Ik wis de ramen, koude tranen in de nacht Er is niemand, nee, er is niemand te zien Alleen de echo van de wind, en wat er ooit is geweest [Bridge] Elke veeg die ik maak, een verhaal dat vervaagt Een postkaart zonder adres, die nooit meer wordt gevraagd De spiegel toont mijn gezicht, alleen, zo klein, zo grijs Geen antwoord op de vragen, in deze lege reis [Verse] De eerste zon komt langzaam, door de wolken heen Maar hier in mijn betonnen hal, voel ik me nog alleen De koffers wachten stil, op hun volgende bestemming Mijn werk is bijna klaar, een eenzame bezinning [Chorus] Om vier uur in de haven, de wereld slaapt nog zacht Ik wis de ramen, koude tranen in de nacht Er is niemand, nee, er is niemand te zien Alleen de echo van de wind, en wat er ooit is geweest [Outro]