Bitterzoete zee

[Couplet] Hij poetst de bar, de machine zucht zwaar, Stoom kringelt op, een vluchtig gebaar. De wintermiddag, grijs en koel, Verlatenheid fluistert, een leeg gevoel. Een stoel verroest, een menu vergeeld, Herinneringen aan vis, door oma gedeeld. [Pre-refrein] Die lege blik, de vogel op het hout, Wachtend op iets dat nooit meer komt. Een echo van gelach, een verloren stout, De tijd die stilstaat, de wereld verstomt. [Refrein] Vergeten koffie in Scheveningen, De mist hangt zwaar, de stoelen staan leeg. Een zeemeeuw staart, een stille getuige, Van tijden die vervagen, een bitterzoete zee. [Brug] Een ansichtkaart, verkleurd en oud, Toont zonnige dagen, een ander geluid. Maar nu alleen de wind die huilt, zo koud, En dit moment dat niemand meer onthoudt. [Couplet] De geur van zout, de zee in de verte, Verloren dromen, aan de waterkant. Hij veegt een tafel, een stille offer, Aan de leegte, in dit verlaten strand. [Pre-refrein] Die lege blik, de vogel op het hout, Wachtend op iets dat nooit meer komt. Een echo van gelach, een verloren stout, De tijd die stilstaat, de wereld verstomt. [Refrein] Vergeten koffie in Scheveningen, De mist hangt zwaar, de stoelen staan leeg. Een zeemeeuw staart, een stille getuige, Van tijden die vervagen, een bitterzoete zee. [Outro]