Tinik ng Kahapon

[Chorus] Ang tinik ng kahapon, sa puso'y nananahan, Sa bawat pagmulat, alaala'y bumubuhay. Bumalik sa isipan, ang dating kasaysayan, Sa ilalim ng araw, sa Maynila'y naglalakbay. [Verse] Nagising sa kalansing, ng lata sa bubong, Amoy ng nilagang niyog, sa kusina'y umaalingawngaw. Panahong ang init ay kay sarap na pagmasdan, Kasama ang pinsan, sa ilalim ng araw. [Pre-Chorus] Sa bakuran ng lola, puno ng mga puno, Sa likod ng bahay, kami'y naglalaro. Sa ilalim ng bubong na yari sa lata, Habulan at taguan, walang katulad na saya. [Chorus] Ang tinik ng kahapon, sa puso'y nananahan, Sa bawat pagmulat, alaala'y bumubuhay. Bumalik sa isipan, ang dating kasaysayan, Sa ilalim ng araw, sa Maynila'y naglalakbay. [Verse] Naalala ko ang suklay, na may ngiping putol, At ang kupas na sarong, bahagi ng aming saya. Ang bawat hibla nito, kuwento'y binubulong, Ng mga araw na lumipas, na 'di na mabubuo. [Bridge] Noon, tumalon ako, sa lupang pula't mainit, Para lang makakuha, ng hinog na bunga ng niyog. Ngayon, sa malayong lupain, ako'y nag-iisa, Nakahihintay sa ulan, na tumatama sa lata. [Chorus] Ang tinik ng kahapon, sa puso'y nananahan, Sa bawat pagmulat, alaala'y bumubuhay. Bumalik sa isipan, ang dating kasaysayan, Sa ilalim ng araw, sa Maynila'y naglalakbay.