Porch at Alaala

[Verse] Ang bakod na kawayan, bahagyang nakatagilid Kalawang na duyan, tila may sinasabing Kwento ng kahapon, na minsa'y ating sinapit Amoy ng prinitong saging, mula sa kusina'y sumasabit Ang bentilador, umiikot, may ingay na kay gaan Parang buntong-hininga, sa bawat pag-ikot, may kahulugan [Pre-Chorus] Tila ba kailan lang, mga paa'y walang sapin Sa lupang tuyo, naghahabulan, walang alinlangan Ngayon ay nakaupo, sa tabi ng mga larawan Bawat kislap ng mata, ay may pait ng kahapon [Chorus] Sa lumang porch, litrato'y hawak Panahon ay lumilipas, alaala'y di kukupas Mga kapatid, sa putik ay naglalaro Mga tawa'y nagpataboy sa manok na gala Sa ilalim ng araw, init ay nararamdaman Habang ang mga mangga ay kinukurot, ginagawang tuyo sa lalagyan [Bridge] Ang simpleng buhay noon, walang bahid ng lungkot Sa bawat sulok ng larawan, may ligaya na lubos Ang bawat detalye, tila ba ay buhay Nais kong bumalik, kahit saglit lang, sa dating paglalakbay [Verse 2] Ang mga dahon ng saging, sumasayaw sa hangin Ang mga kulisap, may sariling himig Bawat tunog, bawat amoy, ay bumabalik Sa isip ko, tila ba ay nandiyan pa rin [Chorus] Sa lumang porch, litrato'y hawak Panahon ay lumilipas, alaala'y di kukupas Mga kapatid, sa putik ay naglalaro Mga tawa'y nagpataboy sa manok na gala Sa ilalim ng araw, init ay nararamdaman Habang ang mga mangga ay kinukurot, ginagawang tuyo sa lalagyan [Outro] Sa lumang porch, tahimik ang alaala Kahapon ay bituin, sa dilim kumikislap pa