ระบำกลางจันทร์

[Chorus] เที่ยงคืนสาดแสงจันทร์นวล บนเจดีย์ที่ร้าวราน ในอ้อมกอดขุนเขาโบราณ เธอร่ายรำมานานก่อนวันวาย ระบำท่ามกลางแสงจันทร์ [Verse] ฉันนักโบราณคดีสาว ส่องไฟฉายไปตามผนัง เจอทางเข้าที่ถูกพันรัด ด้วยเถาวัลย์รัดแน่น เสียงลมลอดเสาโบราณ เหมือนเพลงสวดหญิงแว่วมา [Pre-Chorus] ก้าวเท้าสู่ห้องลับนั้น ตะเกียงบัวดินยังสว่าง ระบำรำพันบนพื้นดิน ดอกพิกุลทองยังยิ้ม [Chorus] เที่ยงคืนสาดแสงจันทร์นวล บนเจดีย์ที่ร้าวราน ในอ้อมกอดขุนเขาโบราณ เธอร่ายรำมานานก่อนวันวาย ระบำท่ามกลางแสงจันทร์ [Verse] กลิ่นกำยานลอยอวล ปะปนกับความเย็นเยียบ ภาพจิตรกรรมเล่าเรื่องราว ของอดีตกาลที่เลือนลับ เสียงสวดมนต์แผ่วเบา พาใจล่องลอยไป [Pre-Chorus] ก้าวเท้าสู่ห้องลับนั้น ตะเกียงบัวดินยังสว่าง ระบำรำพันบนพื้นดิน ดอกพิกุลทองยังยิ้ม [Chorus] เที่ยงคืนสาดแสงจันทร์นวล บนเจดีย์ที่ร้าวราน ในอ้อมกอดขุนเขาโบราณ เธอร่ายรำมานานก่อนวันวาย ระบำท่ามกลางแสงจันทร์ [Bridge] เสียงระฆังที่แตกหัก ยังคงก้องอยู่ในใจ ภาพความงามที่ถูกลืมเลือน ยังคงสะท้อนในดวงตา [Verse] ความลับที่ซ่อนเร้น ภายใต้แสงจันทร์อันนวล การเต้นรำที่ไม่มีวันสิ้นสุด ในวิหารกลางหาว [Outro]