Zegar i wiśnie

[Chorus] Tykanie zegara, klucz do wspomnień, W powietrzu zapach smaru i wiśni. Lato dziewięćdziesiąt pięć, śmiech babci wśród słoneczników, Zatrzymany czas, w sercu obraz jej. [Verse] Na drewnianych schodach, w zapomnianym świecie, Kurz tańczy w promieniach popołudniowego słońca. Rdzawe wahadła milczą, srebrne zegarki zgasły, Przeglądam skarby ojca, ukryte w tym kącie. [Pre-Chorus] Każdy drobiazg, klucz zardzewiały, Wyblakła wstążka we włosach, papier pożółkły. Odnajduję siebie w tych starych fotografiach, Jakbym mógł cofnąć czas, choćby na chwilę. [Chorus] Tykanie zegara, klucz do wspomnień, W powietrzu zapach smaru i wiśni. Lato dziewięćdziesiąt pięć, śmiech babci wśród słoneczników, Zatrzymany czas, w sercu obraz jej. [Verse] Stary zegarmistrz, mój dziadek kochany, Spędzał dni i godziny w tym warsztacie małym. Naprawiał światy, które stanęły, Lecz lata płyną, nie da się ich cofnąć. [Pre-Chorus] Zepsute trybiki, stracone godziny, Próbuję poskładać wspomnienia jak stare maszyny. Lecz echo śmiechu babci wciąż dźwięczy, Jak melodia, której nie da się zapomnieć. [Chorus] Tykanie zegara, klucz do wspomnień, W powietrzu zapach smaru i wiśni. Lato dziewięćdziesiąt pięć, śmiech babci wśród słoneczników, Zatrzymany czas, w sercu obraz jej. [Bridge] Na strychu czas się zatrzymał, ale życie biegnie dalej, Te fotografie to okna do przeszłości, pełne czułości. Chciałbym naprawić ten czas, ten letni dzień, Lecz pozostaje tylko wspomnienie i cichy żal. [Verse] Drewniana drabina skrzypi pod ciężarem lat, Każdy przedmiot opowiada historię, którą znam. Zapach smaru i wiśni, dzieciństwa mego, Ukryty w zakamarkach duszy, na zawsze już. [Outro] Tykanie... tykanie... echo przeszłości... W sercu obraz babci, w słońcu lata tamtych dni.