Meisje van Nevel

[Chorus] Zeelandse nacht, een toren van staal Waar de mist danst, zo ijzig en koel En jij verschijnt, een fluisterend verhaal Een meisje van nevel, mijn laatste koraal [Verse] De roestige koperen klok zwijgt al zo lang De vuurtoren kijkt uit over de zee Om middernacht hoor ik een zacht gezang Vanuit de golven, speciaal voor mij mee [Pre-Chorus] Je vingers strelen de vloedlijn zacht Runen verschijnen op rotsen, zo oud Een kompas verstrikt in zeewier, de kracht Van een legende, die niemand meer wou [Chorus] Zeelandse nacht, een toren van staal Waar de mist danst, zo ijzig en koel En jij verschijnt, een fluisterend verhaal Een meisje van nevel, mijn laatste koraal [Verse] Een lichtstraal veegt, je verdwijnt in het licht Als schuim op de golven, een vluchtig gezicht Je ogen als fosforescentie, zo fel Verdwijnend in duisternis, weg uit mijn zicht [Bridge] Een gebroken ankerketting, een echo van pijn De diepte roept, de sirenes zingen vals Ik zoek naar je spoor, maar kan het niet zijn Ben ik de enige die dit hoort, in dit dal? [Chorus] Zeelandse nacht, een toren van staal Waar de mist danst, zo ijzig en koel En jij verschijnt, een fluisterend verhaal Een meisje van nevel, mijn laatste koraal [Verse] Je zingt van schepen, vergaan in de tijd Van koningskronen, verloren in 't zout Een liefde zo puur, zo ver en zo wijd Die alleen in de nacht, mij hier behoudt [Outro] De mist danst nog, maar jij bent verdwenen