Fluisterend Rad

[Chorus] In de mist, de ochtend klam, Een oude molen, een stille dam. Wieken draaien, een spookachtig spel, Verhalen fluisteren diep in het moeras. De maanbloed kleurt, een eclipsgloed, De zeeman staart, vol angst en moed. [Verse] Verlaten deuren, hout rot en koud, Een veer vergeten, een verhaal onverteld. De inkt is droog, de bladzijde leeg, Een echo klinkt, zo diep en steeg. Waterkringen op de muren, oud en grijs, Een duistere kunst, voorbij de prijs. [Pre-Chorus] Zijn ogen zien wat niemand weet, Een familiegeheim, zo diep en breed. De wind die huilt, een melancholiek lied, Terwijl het rad langzaam weer bezwijkt. [Chorus] In de mist, de ochtend klam, Een oude molen, een stille dam. Wieken draaien, een spookachtig spel, Verhalen fluisteren diep in het moeras. De maanbloed kleurt, een eclipsgloed, De zeeman staart, vol angst en moed. [Verse] Flitsende vuurvliegjes dansen zacht, In de duisternis, een stille pracht. Ze leiden hem verder naar het hart van de nacht, Waar het verleden weer wordt verwacht. De geur van stilstand, en vervlogen tijd, Een wereld verloren in eeuwigheid. [Bridge] De wieken zuchten, een zware toon, Een ritme van weleer, een oude kroon. De fluisteringen worden luider nu, Een geheime taal, die hij doorziet en gunt. De legende ontwaakt uit diepe slaap, In dit verlaten, moerassig landschap. [Chorus] In de mist, de ochtend klam, Een oude molen, een stille dam. Wieken draaien, een spookachtig spel, Verhalen fluisteren diep in het moeras. De maanbloed kleurt, een eclipsgloed, De zeeman staart, vol angst en moed. [Outro]