Melk in de Nacht

[Chorus] Drie uur 's nachts, een tram die kraakt Door mijn slaap, de stad ontwaakt Een lichtje aan, daar aan de overkant Een vreemde man, met melk in zijn hand [Verse] De regen tikt op het verroest metaal Van de dakgoot, een eindeloos verhaal In mijn oude flat, hoog boven de haven Kan ik de slaap niet meer vergraven Die tram, een beest van staal en draad Zijn draai, een scherpe, metalen daad Die door mijn dromen snijdt, koud en kil En mij wakker houdt, tegen mijn wil [Pre-Chorus] Dan zie ik het, een keukenlicht Een silhouet, het enige gezicht In al die duisternis, een stille brand Een man alleen, met melk in zijn hand [Chorus] Drie uur 's nachts, een tram die kraakt Door mijn slaap, de stad ontwaakt Een lichtje aan, daar aan de overkant Een vreemde man, met melk in zijn hand [Verse] Hij staat daar stil, een schim in het geel Van zijn versleten overall, het voelt zo reëel Hij tilt het glas, de koude vloeistof Een slok, een moment van diepe stof Van eenzaamheid, die ik zo goed ken Een stille strijd, die niemand ziet, behalve ik Die tatoeëerder, met mijn pen in de vuist Wachtend op de dag, die nooit meer bruist [Pre-Chorus] Hij drinkt het leeg, het laatste restje En dan dooft het licht, geen enkel beetje Van hem is meer te zien, verdwenen in de nacht Maar het beeld blijft hangen, met al zijn kracht [Chorus] Drie uur 's nachts, een tram die kraakt Door mijn slaap, de stad ontwaakt Een lichtje aan, daar aan de overkant Een vreemde man, met melk in zijn hand [Bridge] Ik pak mijn schetsboek, voel de pen weer gaan Van die verloren ziel, die hier verdween De tramkabels zingen, een klaaglijk lied In de wind die waait, een bitter verdriet Een vreemde band, tussen hem en mij Geboren uit de nacht, en de eenzaamheid [Verse] De regen houdt nu op, de stilte keert weer Maar de echo van de tram, die blijft hier En het beeld van de melkdrinker, in dat ene licht Een symbool voor de nacht, en mijn eigen plicht Om vast te leggen wat de stad verbergt Voor wie niet slaapt, en wat het hart beroert [Outro]