เงาใต้แสงนีออน

[Chorus] พวกเขาสอนให้ฉันนิ่ง - ความนิ่งมันมีรสยังไง? ใต้แสงนีออนฟ้าขาวของร้านสะดวกซื้อ ฉันมองเงาตัวเองในกระจก - มันเลือนลาง พวกเขาสอนให้ฉันนิ่ง - แต่ใจฉันลอยไป [Verse] ตีสามที่กรุงเทพฯ ค่ำคืนที่เงียบงัน บนฟุตปาธหน้าเซเว่นกับเพื่อนนักสเก็ต ซ่อนบุหรี่ที่ขโมยมาในกระเป๋ากางเกง มองพนักงานในร้านที่ยังตรากตรำทำงาน เหมือนโลกทั้งใบถูกตรึงด้วยกาว แมลงวันในรูที่บินออกไปไม่ได้ เสียงเหล็กเสียดสี เสียงบ้วนปากแห้งผาก เป็นจังหวะให้ความคิดที่วุ่นวาย [Pre-Chorus] รองเท้าผ้าใบสีดำที่ฝากรอยบนพื้นถนน เศษล็อตเตอรี่ที่ถูกทิ้งไว้ เสียงน้ำแข็งที่ถูกบดขยี้ในปาก ทุกอย่างคือความจริงที่ฉันต้องเจอ [Chorus] พวกเขาสอนให้ฉันนิ่ง - ความนิ่งมันมีรสยังไง? ใต้แสงนีออนฟ้าขาวของร้านสะดวกซื้อ ฉันมองเงาตัวเองในกระจก - มันเลือนลาง พวกเขาสอนให้ฉันนิ่ง - แต่ใจฉันลอยไป [Verse] ประตูกรงเหล็กปิดลง เสียงดังสนั่น สะท้อนความรู้สึกที่ถูกกดทับ อยากหนีไปให้ไกลจากตรงนี้ ไปที่ไม่มีใครรู้จัก ไม่มีใครคาดหวัง ไม่มีใครตัดสิน แค่ได้เป็นตัวเองในแบบที่ฝัน [Bridge] อายุสิบเจ็ดปี ชีวิตไร้ทิศทาง อนาคตเลือนรางเหมือนหมอกบาง อยากตะโกนให้สุดเสียง แต่ทำไม่ได้ ทำได้แค่ปล่อยให้เวลาไหลไป [Chorus] พวกเขาสอนให้ฉันนิ่ง - ความนิ่งมันมีรสยังไง? ใต้แสงนีออนฟ้าขาวของร้านสะดวกซื้อ ฉันมองเงาตัวเองในกระจก - มันเลือนลาง พวกเขาสอนให้ฉันนิ่ง - แต่ใจฉันลอยไป [Outro]