Het laatste perron

[Chorus] Twee uur negentien, het perron is koud Blauw licht van de automaat, het verhaal verflauwt De laatste tram, een spook in het neonlicht Jij wacht hier alleen, verdwaald in dit gedicht [Verse] De wind speelt met je sjaal, een vage beweging Je laat het maar waaien, zonder enige neiging Om recht te zetten wat de nacht heeft verstoord Een wereld van stilte, een onuitgesproken woord [Pre-Chorus] Je telefoon gloeit zwak, negen meldingen staan Maar de batterij is bijna leeg, je laat ze maar gaan Vijf procent nog maar, een digitale dood Net als de hoop die langzaam in je bloed vergoot [Chorus] Twee uur negentien, het perron is koud Blauw licht van de automaat, het verhaal verflauwt De laatste tram, een spook in het neonlicht Jij wacht hier alleen, verdwaald in dit gedicht [Verse] Een stem uit de luidspreker, vreemde stations Je zoekt naar een reden, naar verloren visioenen Waarom miste je die vorige trein, je weet het niet meer En waar ga je heen? Een ijzige, lege sfeer [Bridge] De rails glimmen nat, een spiegel van verdriet Elke druppel regen een herinnering die biedt Een glimp van een toekomst die nooit zal bestaan Alleen dit moment, hier, nu, in de koude baan [Chorus] Twee uur negentien, het perron is koud Blauw licht van de automaat, het verhaal verflauwt De laatste tram, een spook in het neonlicht Jij wacht hier alleen, verdwaald in dit gedicht [Verse] De deuren gaan open, een zucht van metaal Je stapt naar binnen, een eenzame dwaal De stoelen zijn leeg, de reis begint nu Maar de bestemming, die weet je nog steeds niet [Outro] De trein rijdt weg, het perron wordt leeg Alleen jij en de stilte, in de koude nacht Geen bestemming, geen doel, alleen de reis Een spoor van licht in de duisternis