Regen op het perron

[Chorus] Tot ziens is niet verdwijnen Maar alleen gaan in de regen Een nieuw begin, een ander plein Terwijl de herfst ons omhelst met zijn zegen [Verse] De ochtendzon valt zacht op marmeren vloeren Licht speelt op de tijden, de treinen die gaan Jouw koffer staat klaar, mijn hart wil niet beuren Antwerpen ontwaakt, in nevelen van het bestaan [Pre-Chorus] De koude machine, een druppel koffie valt Een barst in het perron, mos groeit zo stil Jouw hand in de mijne, een laatste zachte knal Van woorden die blijven, tegen wil en zin, zo kil [Chorus] Tot ziens is niet verdwijnen Maar alleen gaan in de regen Een nieuw begin, een ander plein Terwijl de herfst ons omhelst met zijn zegen [Verse] Je kijkt omhoog, een blik zo diep en stil Ik zie je staan, de stad die jou behoudt Terwijl ik stap in de blauwe wagon, mijn wil Langzaam verdwijnend, in de massa, in de kou [Bridge] De deuren sluiten zacht, een zucht ontsnapt De rails glimmen nat, beloven een reis De herfstwind fluistert, een verhaal dat ontslipt Jij blijft hier achter, in de stad, in de tijd, zo wijs [Chorus] Tot ziens is niet verdwijnen Maar alleen gaan in de regen Een nieuw begin, een ander plein Terwijl de herfst ons omhelst met zijn zegen [Outro]