Ostatni Taniec z Ziemią

[Chorus] Ziemio, widziałem twe narodziny, Jak pył kosmiczny w chłodzie płonął. Teraz twe morza lśnią srebrną godziną, Ja odlatuję, choć świat wciąż tonął. Moje ogony jak struny się rwą, W twoim spojrzeniu ginę. Cztery miliardy lat mija jak mgnienie, A ja wciąż tańczę w twej głębinie. [Verse] Na klifie bałtyckim, gdzie wiatr mrozi szkło, Obserwator śledzi mój blask. Metal zimny jak noc, w lunecie echo, Ostatni raz widziałem ten brzeg. Nie było ludzi, tylko skał zgrzebny szal, I gwiazd milczący rój. Teraz oddech twój z fal rytmem się splata, W kosmosie gubię swój znój. [Pre-Chorus] Twój teleskop mnie łapie, Choć wiem, że to już koniec. Moja koma się rozpada, Jak ostatni płomień. [Chorus] Ziemio, widziałem twe narodziny, Jak pył kosmiczny w chłodzie płonął. Teraz twe morza lśnią srebrną godziną, Ja odlatuję, choć świat wciąż tonął. Moje ogony jak struny się rwą, W twoim spojrzeniu ginę. Cztery miliardy lat mija jak mgnienie, A ja wciąż tańczę w twej głębinie. [Verse] Zostawiam ślad na niebie, Jak łzę z kryształu lodu. Widziałem kontynenty, co zmieniały kształt, I życie rodzące się z głodu. Byłem tu, gdy lodowce szły, I gdy pustynie kwitły. Każda epoka to tylko mój sen, Co w kosmicznej ciszy niknie. [Bridge] Może wrócę za milion lat, Gdy ciebie nie będzie już. Albo gdy zmienisz się w inny świat, Zbudowany z nowych róż. Lecz dziś muszę odejść, By spełnić swój kosmiczny los. [Chorus] Ziemio, widziałem twe narodziny, Jak pył kosmiczny w chłodzie płonął. Teraz twe morza lśnią srebrną godziną, Ja odlatuję, choć świat wciąż tonął. Moje ogony jak struny się rwą, W twoim spojrzeniu ginę. Cztery miliardy lat mija jak mgnienie, A ja wciąż tańczę w twej głębinie. [Outro]